కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయ స్నాతకోత్సవంలో కీలకోపన్యాసం చేసిన సరయు బేతెంచర్ల

ప్రఖ్యాత కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయంలో 2026 బ్యాచ్ విద్యార్థులు తమ అండర్ గ్రాడ్యుయేట్ విద్యను విజయవంతంగా పూర్తి చేసుకున్నారు. ఈ సందర్భంగా జరిగిన స్నాతకోత్సవంలో మిషిగన్ రాష్ట్రం ట్రాయ్‌కు చెందిన ప్రవాసాంధ్ర విద్యార్థిని, సీనియర్ క్లాస్ కౌన్సిల్ ప్రెసిడెంట్ సరయు బేతంచూర్ల విద్యార్థుల తరపున కీలకోపన్యాసం చేసి స్ఫూర్తి నింపారు. విశ్వవిద్యాలయ జీవితంలో ఎదుర్కొన్న సవాళ్లు, నేర్చుకున్న పాఠాలు, భవిష్యత్తుపై ఆశలను ఈ ప్రసంగం ప్రతిబింబించింది.

తన నాలుగు సంవత్సరాల విశ్వవిద్యాలయ జీవితంలో అనేక మార్పులను చూశానని, నలుగురు విశ్వవిద్యాలయ అధ్యక్షులను చూశానని తెలిపారు. మెలస్ బర్గర్ బార్ మూసివేత వంటి చిన్న సంఘటనల నుండి, క్యాంపస్ భద్రతా చర్యలలో వచ్చిన మార్పుల వరకు, విద్యార్థులు ఎన్నో అనుభవాలను పొందారని సరయు పేర్కొంది. “ఒకప్పుడు గేట్లు తెరిచి ఉండేవి, ఇప్పుడు మూసుకున్నాయి,” అని ఆమె పాత రోజులను గుర్తు చేసుకుంటూ, కాలంతో పాటు మారుతున్న క్యాంపస్ వాతావరణాన్ని వివరించారు.

కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయం, ఒకే రకమైన సమాజానికి బదులుగా, అనేక బలమైన కమ్యూనిటీల సమాహారమని ఆమె అభిప్రాయపడింది. మిచిగాన్ వంటి భిన్నమైన ప్రాంతం నుండి వచ్చిన తనకు, కొలంబియాలో మొదట్లో అంతా కొత్తగా అనిపించిందని, అయితే క్రమంగా ఇక్కడి వైవిధ్యతను అర్థం చేసుకున్నానని తెలిపారు. “బిగ్ టెన్” అనుభవం కోసం వచ్చినా, ఇక్కడ అందుకు భిన్నమైన, మరింత లోతైన అనుభవాన్ని పొందానని పేర్కొన్నారు.

ఈ విశ్వవిద్యాలయం, న్యూయార్క్ నగరంలోనే ఒక “ఆటస్థలం” లాంటిదని, ముఖ్యంగా యువతకు వయోజన జీవితాన్ని, నగర జీవితాన్ని అనుభవించడానికి ఒక “ఉచిత ట్రయల్” అని ఆమె వర్ణించారు. ఇంటికి దూరంగా ఉంటూ, నగరంలో జీవిస్తూ, వయోజనులుగా మారే ప్రక్రియలో విద్యార్థులు ఎన్నో నేర్చుకున్నారని తెలిపారు. ప్రతి విద్యార్థికి ఒక ప్రత్యేకమైన అభిరుచి, ఆసక్తి ఉండటం, దాని గురించి గంటల తరబడి మాట్లాడగలగడం స్ఫూర్తిదాయకమని ఆమె ప్రశంసించారు.

కొలంబియాలో విద్యార్థి జీవితం సవాళ్లతో కూడుకున్నదని, ముఖ్యంగా ఇటీవలి సంఘటనలు దీనిని మరింత స్పష్టం చేశాయని సరయు అన్నారు. మీడియా హెలికాప్టర్ల శబ్దాలతో మేల్కొనడం, బయట గుంపులు చేరినప్పుడు గేట్లు మూసివేయడం వంటివి ఒక సామూహిక అనుభవంగా మిగిలిపోయాయని తెలిపారు. ఈ పరిస్థితులలో, కొలంబియాలో నిజమైన సామూహిక సమాజం ఉందా అని ఆమె ప్రశ్నించారు. అందరూ ఒకే రంగు దుస్తులు ధరించనప్పటికీ, ప్రతి ఒక్కరూ సామూహిక బాధ్యతను గుర్తించి, తమదైన రీతిలో కృషి చేయడమే కొలంబియా ప్రత్యేకత అని ఆమె అభిప్రాయపడ్డారు.

విద్యార్థులు ఒకరికొకరు అండగా నిలబడాలని, తాము ఇష్టపడని విషయాలను ఎదుర్కోవడానికి, విభేదించే సమాజాలతో కూడా శాంతిగా ఉండటానికి ప్రయత్నించాలని పిలుపునిచ్చారు. తమకున్న ప్రత్యేక హక్కులను గుర్తించి, బలహీనులుగా కనిపించేవారికి అండగా నిలబడాలని సూచించారు. “నేను సరైన అభిప్రాయం కలిగి ఉండటం కంటే, భిన్నమైన కథలు, అనుభవాలను వెతకడానికి కొలంబియా నుండి బయలుదేరుతున్నాను. ప్రతి ఒక్కరూ సమస్యను ఎలా చూస్తారో అర్థం చేసుకోకుండా, సరైన అభిప్రాయం కలిగి ఉండటం వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి?” అని ప్రశ్నించారు. కొలంబియా, అన్యాయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, పరిష్కరించడానికి అవసరమైన సాధనాలను అందించిందని, ఒకరికొకరు అండగా నిలబడటం ద్వారానే భవిష్యత్తును నిర్మించుకోవచ్చని ఆమె ఆశాభావం వ్యక్తం చేశారు.